| نام مقاله: | سرسخن: معيارهاي كلي داوري | |
| نام نشريه: | فصلنامه كتابداري و اطلاع رساني (اين نشريه در پايگاه اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي به نشاني www.SID.ir نمايه مي شود) |
| شماره نشريه: | 46 _ شماره دوم، جلد 12 |
| پديدآور: | محمد حسين دياني |
| مترجم: | |
|
با گذشت زمان، كمتر مقالهاي به دفتر مجله ميرسد كه داراي يك مؤلف باشد. در بيشترين مقالهها از اين نوع، دانشجو يا استاد راهنما، مؤلف اول معرفي شده است. چنانچه نويسندگان مقاله را مسئولان محتواي اثر توليد شده بدانيم، بويژه اگر نام عضو هيئت علمي در اول آمده باشد، انتظار داريم عضو هيئت علمي براي محتواي اثر مسئوليت بيشتري احساس كرده باشد. اين پذيره از سويي و احترامي كه زادة آموزشها، تجربهها و مهارتهاي عضو هيئت علمي است از سوي ديگر، باعث ميشود سردبير و هيئت تحريريه اثر رسيده را با دقت بيشتري ارزيابي كنند. نگاهي به حجم مقاله، عنوان، چكيده، تيترها، تعداد و شمارة جدولها و منابع، به سرعت مشخص ميكند كه: 1) نوشته بريدهها و به هم چسباندههايي از متن پاياننامه است كه بدون دخالت عضو هيئت علمي اما با نام وي ارائه شده است 2) عضو هيئت علمي نيمنگاهي به مقاله انداخته است 3) عضو هيئت علمي در تبديل پاياننامه به مقاله نقش فعال و سازندهاي بر عهده داشته است. در مقالههايي كه به دفتر مجله ميرسد، از هر سه نوع مشاهده ميشود، اما بيشترين مقالهها از نوع اول و دوم است. اين دو نوع كه حاصل اولين تجربة فردي براي نگارش يك مقاله است، ممكن است ايرادهاي نگارشي، ساختاري و يا روشي (متدولوژي) داشته باشد. چنانچه اثر با ارزش بوده و به لحاظ موضوع، نظريه، روش و تكنيك تكراري نباشد ، چند حالت رخ ميدهد: 1. مقاله ايرادهاي نگارشي، ساختاري و روششناختي دارد. چنين مقالههايي كنار گذاشته ميشود. 2. مقاله ايرادهاي روششناختي دارد ـ ايرادهايي كه ممكن است در متن پاياننامه نباشد، اما جاي خالي آنها در متن مقاله، يافتههاي تحقيق را بياعتبار ميكند. چنين مقالههايي نيز كنار گذاشته ميشود. 3. مقالههايي كه ايرادهاي ساختاري و نگارشي آنها قابل رفع است، با اعلام ايرادهاي ساختاري و نمونههايي از ايرادهاي نگارشي، براي اعمال تغييرات مناسب براي نويسنده ارسال ميشود تا تغييرات را اعمال و نسخه جديد و نسخه قبلي را به دفتر مجله باز گرداند. در اين حالت، با دو مشكل روبرو هستيم: 1) گاه هيچ نوع آدرسي (چاپي، تلفني يا الكترونيكي) براي تماس اعلام نشده است. نوشته ميماند تا نويسنده تماس بگيرد. كم نيست مواردي كه تماسي گرفته نميشود 2) اگر نام عضو هيئت علمي در اول آمده باشد، نميدانيم نوشته را براي تغييرات به آدرس چه كسي بفرستيم. عضو هيئت علمي خود را موظف به اعمال تغييرات ميداند، يا دانشآموختهاي كه ممكن است ديگر در دسترس استاد راهنما نباشد، بايد تغييرات را اعمال كند؟ 4. ايرادهاي نگارشي قابل اصلاح در مقاله وجود دارد. ابتدا سردبير و در همه موارد در انتها، ويراستار مجله ايرادها را برطرف ميكند و مقاله در فرايند چاپ قرار ميگيرد. 5. مقالههايي كه هيچ يك از اين ايرادها را نداشته باشند، در فرايند نشر قرار ميگيرند. واقعيت اين است، تعداد مقالههاي نوع 5 اندك است و بيشترين مورد از مقالههايي كه منتشر ميشود، از نوع 3 است. آشكار است، سهولت ارتباط دربارة مقالههاي نوع 3 عاملي تعيينكننده در پذيرش يا ردّ مقاله است. وقتي ارتباط بويژه ارتباط چهره به چهره ممكن باشد، هم كار مبادلة اطلاعات و هم سرعتي كه اين مبادله انجام ميشود، تأثيرگذار است. اين نوع ارتباط كه براي بهبود نوشته بسيار سودمند است، گاه با پيام منفي موجود در عبارت «اثر نزديكي سكونت به دفتر مجله» تداخل پيدا ميكند و سوء تفاهمها را به درون جامعة علمي ميكشاند. نكتة آخر اينكه دريافت مقالههاي زياد با نام دانشجو و استاد راهنما يا برعكس، اين پيام را در خود دارد كه ارتقاي اعضاي هيئت علمي مبتني بر هدايت پاياننامه، در حال جايگزيني ارتقاي اعضاي هيئت علمي مبتني بر تحقيقات خود اعضا ميباشد. اگر اين ادعا را درست بدانيم ـ افزون بر دلايل ديگر ـ درمييابيم كه چرا گروههاي آموزشي بر راهاندازي دورههاي تحصيلات تكميلي تأكيد ميورزند و نيز درمييابيم كه هيئت تحريريه مجله در گزينش مقالههاي مناسب و ردّ مقالههاي نامناسب، از سوي اعضاي هيئت علمي و دانشجويان دورههاي تحصيلات تكميلي، چه ميزان تحت فشار قرار دارد.
|
|
| چاپ مقاله | ارسال مقاله | تعداد دفعات مشاهده : 929 |